Przez długi już czas czułam, że nie mam czego tu nawet napisać. I dopiero wczoraj coś we mnie pękło (świadkowie widzieli). Chyba tydzień to zdecydowanie za długo by trzymać w sobie swoje myśli, emocje, uczucia. Pękło z hukiem, ale jakoś tak dziwnie dobrze mi jest.
Jestem zdecydowanie Grinchem tych Świąt. W prawdzie nikomu nie ukradłam jeszcze prezentów i chyba nie mam tego w planach, ale jakoś tak zielono się dzisiaj noszę. I dzieląc się opłatkiem myślę sobie ' Sezon na 'Nawzajem' uważam za rozpoczęty'. Moje życzenia w tym roku ograniczają się jedynie do skromnego 'Nawzajem'.
Wiele straciłam w ostatnim roku. Trochę z własnej woli, z własnej głupoty i własnego lenistwa. Dopiero wczoraj to zauważyłam. Nawet głupi patyczek, który nie chciał się zapalić utwierdził mnie w przekonaniu, że moja głupia decyzja zaważyła na tym, że przestałam gdzieś przynależeć. Chyba strasznie mi z tego powodu przykro. Dobrze się bawiłam przez te lata. Nie mam możliwości odwrócić czasu, a szkoda. Ale ludzie wiedzą, że jestem dla nich kiedy mnie potrzebują, mimo wszystko. Tyle mogę zrobić.
Zbliża się czas hufcowej Wigilii, na którą nie miałam zamiaru się wybierać, ale wystarczyła jedna smutna mina i zmieniłam zdanie. Osiemnaste urodziny, które może nie będą takie złe, jak jeszcze wczoraj myślałam?
Ludzie są świetni. Ludzie są najlepsi. A ja mimo bycia Grinchem tej zimy postanowiłam zrobić coś pożytecznego. Holla, będę Wośpowym wolontariuszem. O ile znajdę zdjęcie legitymacyjne w odmętach mojej szafy z drzwiami do Narnii.
Siedmiomilowe buty włożę i pójdę. A co!
I pozdrawiam so coolkę, gdyż dopiero po piętnastu minutach zorientowałam się tak naprawdę kto to. Pięknie!
Miłość to jednak fajna rzecz. Mimo tego, że ja to chyba jednak cierpię. Ale miłość to fajna rzecz. Ludzie, kochajcie się. Takie mam przesłanie.
28.12 zaczynam swój mały-duży detoks.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz