poniedziałek, 12 grudnia 2011

Chin music for the unsuspecting hero.

A miałam w planach napisanie czegoś ładnego, wzniosłego i takiego glamour. Chyba nie jestem w tym mistrzynią, więc zostawiam to innym.
 Kawa, jedzenie o bliżej nieokreślonym smaku i leżące przede mną repetytorium z kochanej geografii zamiast mnie motywować, jedynie mnie przeraża. Wstawanie bladym świtem.. A nie, wróć. Wstaję właściwie w nocy. Tak, to też przeraża. Tak samo jak pełnia. Czemu przy pełni nie da się spokojnie spać?
Chciałabym znaleźć coś, co będzie mnie utrzymywało przy życiu. Ale nie tak zwyczajnie. Tak niezwyczajnie. Tak, żeby tylko ta jedna rzecz mogla mnie uratować przed brutalną rzeczywistością. Dwa dyski zapchane po brzegi ulubioną muzyką póki co całkiem mnie chronią, ale...?

To w ostatniej rozmowie wyszło tak naprawdę czego mi w życiu brakuje. Właściwie dziwnie, bo nigdy nie przepadałam za Norwegią. A tu fiordy mi chodzą po głowie.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz